İçtihatlar » ecrimisil

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2006/3-76 E., 2006/109 K.

admin — Wed, 19 Nov 2008 01:00:59 +0000

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2006/3-76 Esas, 2006/109 Karar sayılı içtihatı:

İÇTİHAT ÖZETİ : Taşınmazın mülkiyetinin ihale sonucunda alıcı tarafından kazanılması durumunda, taşınmazı işgal edene İcra Dairesince tahliye emri gönderilerek taşınmazın on beş gün içinde boşaltılması bildirilir.
Taşınmazı işgal eden üçüncü kişinin ihaleden önceki bir tarihten beri kiracı olduğunu resmi bir belge ile kanıtlayamaması durumunda, söz konusu on beş günlük sürenin bitiminden itibaren ecrimisil talep etme hakkı doğar.
DAVA : Taraflar arasındaki “Ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziosmanpaşa Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 1.7.2003 gün ve 2001/100-2003/613 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 16.2.2004 gün ve 2004/862-879 sayılı ilamı ile;
( … Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava dilekçesinde 36.483 dolar ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.125.000.000 TL. ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, hükmü taraf vekilleri temyiz etmektedir.
Davalının temyiz itirazlarının reddine, Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Dava dilekçesinde, davalının kiracı olduğu 9 no ‘lu gayrimenkulu 16.4.1999 tarihinde icraen davacı tarafından satın alındığı iddia edilerek bu tarihten sonrası için ecrimisil talep edilmiş, mahkemece “davalının halen kiracı oldukları yolundaki itiraz ve ,şikayetleri hakkında verilen mahkeme kararı Yargıtay tarafından bozulmuş, bozmaya uyularak verilen karar üzerine G.Osmanpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/1175 Es-1398 K. sayılı ilamı ile davalı s.6. ‘nün kiracılık ilişkisi kabul edilmeyip reddedilerek 25.8.2000 tarihinde kesinleşmiş ise de, ecrimisil başlangıcı olarak davalı S. Ö. ‘nün 27.7.2000 tarihli ve davacı Bankaya, hitaben yazdığı belge içerisinde ecrimisil ödemeyi kabul ettiğinden 27.7.2000 tarihi esas alınmak suretiyle ecrimisile hükmedilmiştir.”
Davalının dava konusu taşınmazda kiracı olduğu davacının bu taşınmazı 16.4.1999 günü düzenlenen ihale ile iktisap ettiği ve İcra İflas Kanununun 135. maddesine göre göndermiş olduğu tahliye emrinin’21.5.1999 günü davalıya tebliğ edildiği hususları çekişme konusu değildir.
İcra iflas Kanunun 135. maddesi ile “gayrimenkul borçlu tarafından ve hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akde dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise, on beş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkartılıp gayrimenkul alıcıya teslim olunur” hükmü getirilmiştir.
O halde davalıya bu madde uyarınca gönderilen tahliye emri 21.5.1999 günü tebliğ edildiğine göre, davacının davalıyı zorla çıkartmaya hak kazandığı tarih olan ( tahliye emrinin tebliğ tarihinden 15 gün sonrası ) 7.6.1999 tarihinden itibaren davalının işgalinin haksız olduğunun kabulü ile bu tarihten sonrası için hesaplanan ecrimisile hükmedilmesi gerekir.Mahkemece, kiracılığın tesbitine yönelik şikayet ve mahkemece red kararı ile davalının ecrimisil ödemeyi kabul ettiği yönünde davacı bankaya sunduğu 27.7.2000 tarihli belge esas alınarak ecrimisile hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir… ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
KARAR : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle; taşınmazın ihale tarihinde mülkiyetinin alıcıya geçmesine ( İİK m. 134/ı ) , mülkiyetin alıcıya geçmesi için tapu siciline tescilin gerekli olmamasına ( MK m. 705 ), ihale ile mülkiyeti alıcıya geçen taşınmazın nefi ve hasarının ( yararı ve zararı ) alıcıya geçeceğine ( BK m. 183 ), alıcıya ihale edilen taşınmaz bir üçüncü kişi tarafından işgal edilmekte ise, ihalenin kesinleşmesi ile alıcının icra dairesinden üçüncü kişinin taşınmazdan çıkarılmasını isteyebileceğine ( İİK m. 135/2 ), bu durumda alıcının öncelikle İİK m. 135/2 deki unsurları içeren bir muhtırayı taşınmazı işgal eden üçüncü kişilere göndermesi ve 15 günlük süre tanımasının gerekmesine, üçüncü kişinin taşınmazın ihalesinden önceki bir tarihten beri kiracı olduğunu resmi bir belge ile belgelendirmemesi durumunda. 15 günlük sürenin bitiminden itibaren ecrimisil talep hakkının doğacağının açık bulunmasına ( Prof. Dr. Baki Kuru, İcra İflas Hukuku İstanbul-Kasım 2004 sf.578 vd. ) göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK’un 429. maddesi gereğince BOZULMASINA. istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 29.03.2006 gününde, oybirliği ile karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2005/10944 E., 2005/13157 K.

admin — Tue, 18 Nov 2008 21:06:55 +0000

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2005/10944 E., 2005/13157 K.
İÇTİHAT ÖZETİ : Davada, ecrimisil ve kira alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Somut olayda, davacıya ait işyerinin davadışı oğlu tarafından davalıya kiraya verildiği, davacı ile davalı arasında bir kira ilişkisinin bulunduğu sabittir. O halde; davanın ıslah edilmiş şekline göre, yani kira sözleşmesine göre çözülmesi gerektiği ve buna istinaden de davalı malikin davalı kiracıdan ödenmeyen kira paralarını isteyebileceği gözetilmeden hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

DAVA : Dava dilekçesinde 1.000.000.000 lira ecrimisilin, ıslah dilekçesi ile de 9.170.000.000 lira kira alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

KARAR : Davada, davacıya ait işyerinin 2000 yılından beri davalının işgalinde olduğu, ileri sürülerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak 1.000.000.000 lira ecrimisilin faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir.
Davacı vekili, 7.10.2004 tarihli dilekçesinde ise; bilirkişi raporu doğrultusunda davayı ıslah ederek 10.470.000.000 lira kira alacağının tahsilini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HUMK’nun 84.maddesine göre ıslah yargılamanın sonuna kadar yapılabilir.
Islah ile fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmuş olan ( yani ek dava açma olanağı bulunan ) davacı müddeabihi artırabileceği gibi, davanın niteliğini de değiştirebilir. Bu husus karşı tarafın onayına veya mahkemenin kabulüne bağlı değildir.
Somut olayda, davacıya ait işyerinin davadışı oğlu tarafından davalıya kiraya verildiği, davacı ile davalı arasında bir kira ilişkisinin bulunduğu sabittir.
O halde; davanın ıslah edilmiş şekline göre, yani kira sözleşmesine göre çözülmesi gerektiği ve buna istinaden de davalı malikin davalı kiracıdan ödenmeyen kira paralarını isteyebileceği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine oybirliği ile karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2008/1871 E., 2008/3679 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 12:13:22 +0000

Yargıtay 3.Hukuk Dairesi 2008/1871 E.,2008/3679 K.

İçtihat Özeti: Paydaşlar, kural olarak, intifadan men edilmedikçe birbirinden ecrimisil isteyemezler. ancak, muris tarafından kurulan fabrika, otel, fırın gibi hasılat getiren ticari amaçlı ortak yerler için intifadan men koşulu aranmaz.
İçtihat Metni :

Dava dilekçesinde, 2.150 YTL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Davacı, davalı ile hissedar olduğunu, taşınmazlar üzerinde bulunan 10 ve 11 parsel sayılı iki parça taşınmazın ve biri üzerinde bulunan işyerlerinin davalı tarafından hukuki dayanaktan yoksun olarak kullanıldığını beyanla 2001-2005 dönemi için toplam 2.150 YTL ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalı, taşınmazlardan birisini hiç kullanmadığını, diğerinde İse 3 dükkandan birisini araç yıkama-yağlama yeri olarak kullandığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazlardan bir bölümünü davalı kullanmakta ise de, taraflar müşterek malik olup, intifadan men şartı gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, ecrimisile konu taşınmazlarda taraflar paydaştır. Paydaşlar, kural olarak, intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmiş bulunması dava şartı ise de, bazı hallerde bu şart gerçekleşmiş kabul edilmektedir.

Somut olayda, taşınmazlar üzerinde davalı tarafından ticari amaçla kullanılan işyeri bulunduğu anlaşılmaktadır. Muris tarafından kurulan veya fabrika, otel, fırın gibi hasılat getiren ticari amaçlı ortak yerler için ise intifadan men koşulu aranmaz. Dolayısı ile araç yıkama-yağlama yerinin muris tarafından kurulup kurulmadığı somutlaştırılarak, muris tarafından kurulmakla davalı tarafından işletildiğinin anlaşılması halinde intifadan men şartı gerçekleşmiş kabul edilerek, bu işyeri hakkında davanın kısmen kabulü gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2007/19237 E.,2008/1018 K.

admin — Tue, 11 Nov 2008 23:05:06 +0000

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2007/19237 E., 2008/1018 K.

İçtihat Özeti: Davalı belediye taşınmazı park haline getirdiğine göre, fiilen elatma olgusu gerçekleşmiştir. Kamulaştırmasız elatılan taşınmazın dava tarihindeki değeri gözetilerek bedelin tahsiline karar verildiğine göre, bedele ilişkin dava tarihinden önceki dönem için ecrimisil istenebilir.

İçtihat Metni:

Dava dilekçesinde 6.000.000.000 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup/gereği düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; müvekkilinin taşınmazına kamulaştırmasız elatan davalı aleyhine 25.06.2004 tarihinde kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat (bedel) davası açıldığını, ancak elatma bu dava öncesine dayandığından müvekkilinin uzun yıllardır faydalanamadığını beyanla, dava tarihinden geriye doğru 6 yıl için toplam 6.000,00 YTL ecrimisilin 13.02.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile, taşınmaza fiilen elatılmadığını, dava konusu taşınmazın park alanında kaldığını beyanla, işgal tazminatı talep edilemeyeceğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat davası açıldığından, aynı taşınmazla ilgili olarak ecrimisii davası açılmasının mümkün olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisil, kötüniyetli zilyedin ödemekle sorumlu olduğu tazminattır. Davalı Belediye taşınmazı park haline getirdiğine göre, davalının fiilen elatmadığından ve davacının zarara uğramadığından söz edilemez.

Dosyadaki tüm bilgi ve belgelerden, davacının 25.06.2004 tarihinde taşınmaz malın kamulaştırmasız elatma nedeni ile bedelinin tahsili için dava açtığı anlaşılmaktadır. 16.05.1956 ve 1956/1-1956/6 sayılı YİBK’da açıklandığı üzere, kamulaştırmasız elatma halinde malikin mülkiyet hakkı sürmekte, davacı, dava ile davalı idareye devrine muvafakat ettiği taşınmazın bedelini istemektedir. O nedenle, taşınmazın dava tarihindeki değeri gözetilerek bedelinin tahsiline karar verildiğine göre, bedele ilişkin dava tarihinden öncesi için ecrimisil istemeye engel bir durum söz konusu değildir.

O halde mahkemece, belirtilen ilke ve açıklamalar nazara alınarak bir karar vermek gerekirken, yanılgılı ve yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, kabulü ile hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları: