İçtihat Özeti:

• Sanığın evlatlıktan yasal olarak çıkarıldıktan sonra şikayetçinin iradesine aykırı olarak evinde kalmayı sürdürmesi atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturur.
• Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya karar verilmemesi, belirtilen hak yoksunluklarının mahkumiyetin doğal sonucu olmaları nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

 
İçtihat Metni :

Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan sanık E….’in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Devrekani Asliye Ceza Mahkemesi)’nden verilen 19.04.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay CBaşsavcılığı’nin 09.01.2008 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi, belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasıyla mahkumiyetin doğal sonucu olmaları nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamış, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki anlatımı ile dosya içinde bulunan hırsızlık suçuyla ilgili mahkumiyet kararından evlatlıktan yasal olarak çıkarıldığı ve bundan sonra şikayetçinin iradesine aykırı olarak sanığın evde kalmayı sürdürerek atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işlediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat Özeti:

• Sanık hakkında kardeşini yaralamaktan ceza tayini için aile nüfus kayıt tablosu incelenmelidir.
• 5237 Sayılı kanunun 53/1-C maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılma, koşullu salverilme tarihi ile sınırlandırılmalıdır. 
• 5271 sayılı kanunun 150. Maddesindeki zorunlu müdafi koşulu, üst sınırı beş yıl hapis olan eylemlerden alt sınırı beş yıl hapis olan eylemlere dönüştürüldüğünden sanığın yaşının küçük olduğuna, malul, sağır ve dilsiz olduğuna dair bir bilgi ve belge de bulunmadığına göre zorunlu müdafi şartı gerçekleşmemiştir.

İçtihat Metni :

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 150. maddesinde, gerek 5560 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile yapılan değişiklikten önce ve gerekse bu değişiklikten sonraki düzenlemede zorunlu müdafi tayini için mahkum olunan cezanın süresinin bir ön koşul olarak öngörülmediği, 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki ve sonraki düzenlemede zorunlu müdafi tayini için atılı suça yasa maddesinde öngörülen hapis cezasının üst ve alt sınırı itibarıyla bir kriter getirdiği, değişiklikten önceki düzenlemede üst sınırın 5 yıl olduğu, sonraki düzenlemede ise alt sınırın 5 yıl olduğu, somut dosyada sanığa atılı eylemlere denk gelen yasa maddesinde öngörülen hapis cezasının üst ve alt sınırı itibariyle belirtilen kritere uygun olmadığı, ayrıca dosyada sanığın 18 yaşından küçük olduğuna, kendisini savunmayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz olduğuna dair bir bilgi ve belge bulunmamasına göre tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;

Ancak,

1-Sanık hakkında kardeşi olduğu belirtilen Fatma’yı yaralamaktan dolayı ceza tayin edilmiş olmasına göre, aile kayıt tablosunun getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın 5237 sayılı Yasa’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet yahut kayyımlığa dair bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasının koşullu salıverilme tarihi ile sınırlandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Karar başlığına müşteki olarak Şemsettin kızı 1985 doğumlu Emine yerine Halef kızı 1936 doğumlu Emine’nin yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 23.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat :

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık Süleyman ile uyuşturucu madde ticareti yapmak ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından sanık Murat hakkında TARSUS Ağır Ceza Mahkemesi’nce yapılan yargılama sonunda, 12.06.2007 tarih ve 2007/89 esas, 2007/178 karar sayı ile mahkûmiyet kararı verildiği; hükümlerin sanıkların müdafileri  tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca onama ve bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 25.10.2007 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı.Dosya incelendi:
  
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
  
A-Sanık Süleyman Suat hakkında kurulan hükme ilişkin incelemede:
  
Hatay Ağır Ceza Mahkemesi’nde  hakkında dava açıldığı anlaşılan Ali hakkındaki davanın derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, sonuçlanmış ise sonucuna göre sanık hakkında 192/3. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan  bu madde uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
  
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin  yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:
  
TCK’nın 53. maddesinin (3) fıkrası  uyarınca 53/1-c  bendindeki ” velayet hakkından;  vesayet  ve kayyımlığa ait bir  hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu  salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise  yoksunluğun hapis cezasının infazı  tamamlanıncaya kadar  devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde  karar verilmesi,  
  
Yasaya aykırı olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkarılarak yerine “Sanık  hakkında TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
  
B-Sanık Murat hakkında kurulan hükümlere ilişkin incelemede:
  
Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçuna ilişkin olarak, Hatay Ağır Ceza Mahkemesi’nde  hakkında dava açıldığı anlaşılan Ali hakkındaki davanın derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, sonuçlanmış ise sonucuna göre sanık hakkında 192/3. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan; uyuşturucu madde kullanmak suçu ile ilgili olarak ise, sanığın esrar maddesini satın aldığını söylediği Veysel isimli kişinin  yakalanıp yakalanmadığı, hakkında dava açılıp açılmadığı, dava açılmış ise  sonuçlanıp sonuçlanmadığı araştırılmadan   adı geçen hakkında  hazırlık soruşturması yürütüldüğü ve yetkisizlik  kararı verildiği  gerekçesiyle,  TCK’nın 192/3. maddesi gereğince sanığın cezalarından  indirim  yapılması,  karşı temyiz olmadığından   bozma  sebebi sayılmamıştır.                                      
  
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık  müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;
  
1-Her iki suçla ilgil olarak; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.12.2002 gün ve 2002/1678-1470 sayılı ilamının, 765 sayılı TCK’nın 456/4, 457/1. maddeleri uyarınca 189.820.000.TL (189.00 YTL) adli para cezasına ilişkin ceza kararnamesi olup, bu kararnamenin 24.01.2003 tarihinde kesinleştiği ve 15.07.2006 tarihinde de infaz edildiği  anlaşılmış  ise de;  Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2003 gün ve 4-184/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, ceza kararnamesi ile tayin olunan cezaların, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
  
2-Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçu ile ilgili olarak; TCK’nın 53. maddesinin (3) fıkrası  uyarınca 53/1-c  bendindeki ” velayet hakkından;  vesayet  ve kayyımlığa ait bir  hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu  salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise  yoksunluğun hapis cezasının infazı  tamamlanıncaya kadar  devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde  karar verilmesi,  
  
3- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu ile ilgili olarak; hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürülüğa giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde; uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında;
  
a) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmamış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra uyarınca sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi,
  
b) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi,  altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilebileceği,
  
c) Sadece ikinci fıkranın uygulandığı durumlarda, tedavinin ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde davanın düşmesine karar verilmesi, aksi halde birinci fıkra uyarınca ceza tayin edilmesi
  
Öngörülmüş olduğundan; uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanık  hakkında, belirtilen iki seçenekten biri uygulanırken nedenleri tatışılıp gerekçesi gösterilmeden, hapis cezası ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin birlikte uygulanması,
  
4-Kabule göre; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunda da  TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık  müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin istem gibi BOZULMASINA,  16.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat:

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanıklar İbrahim ve Engin hakkında İZMİR 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 28.12.2006 tarih ve 2006/431 esas, 2006/620 karar sayı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu; hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkındaki hükümlerin düzeltilerek onanması isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 26.09.2007 tarihinde Daireye gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.
  
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
  
Sanık İbrahim müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 318. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinde inceleme yapılmıştır.
  
Yargılama sürecinin kanuna uygun olarak yapıldığı; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı; vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı; eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
  
1- TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanıkların bu hakları kullanmaktan yoksunluklarının “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendi yönünden koşullu salıverilmesine kadar, diğer bentler açısından ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilerek, sözü edilen maddenin (2) ve (3) numaralı fıkralarına aykırılık oluşturulması,
  
2- Sanık İbrahim’in tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin 765 sayılı TCK’nın 404. maddesinin 2. fıkrasında yer alan uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olması; bu suçun 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık İbrahim hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
  
Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;   TCK’nın 53 ve 58. maddelerinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.