İçtihat Özeti:

• Sanığın evlatlıktan yasal olarak çıkarıldıktan sonra şikayetçinin iradesine aykırı olarak evinde kalmayı sürdürmesi atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturur.
• Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya karar verilmemesi, belirtilen hak yoksunluklarının mahkumiyetin doğal sonucu olmaları nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

 
İçtihat Metni :

Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan sanık E….’in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Devrekani Asliye Ceza Mahkemesi)’nden verilen 19.04.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay CBaşsavcılığı’nin 09.01.2008 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi, belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasıyla mahkumiyetin doğal sonucu olmaları nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamış, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki anlatımı ile dosya içinde bulunan hırsızlık suçuyla ilgili mahkumiyet kararından evlatlıktan yasal olarak çıkarıldığı ve bundan sonra şikayetçinin iradesine aykırı olarak sanığın evde kalmayı sürdürerek atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işlediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat Özeti: Cumhuriyet Savcısı hapis cezasından çevrilen adli para cezasının otuz gün içinde ödenmesi için hükümlüye bir ödeme emri tebliğ eder. Para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen çektirilmesine karar verilerek, bu karar derhal infaz edilir. Bu cezanın infazında da koşullu salıverilme hükümleri uygulanır.

İçtihat Metni :

Mala zarar vermek suçundan sanık T….’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 52. maddeleri gereğince 2.400,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, (Kartal Üçüncü Asliye Ceza Mah-kemesi)’nin 08.06.2006 tarihli ve 2005/704 esas, 2006/443 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlüye yapılan adli para cezası ödeme emrinin tebliğine rağmen, para cezasının ödenmediğinden bahisle Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan hapis cezasına çevrilme talebinin reddine ilişkin, aynı mahkemenin 03.11.2006 tarihli ve 2006/85 müteferrik sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/6 ve 50/4. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası olarak infazına dair, (Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)’nin 21.11.2006 tarihli ve 2006/807-794 müteferrik sayılı kararı ile ilgili olarak;

Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2006 tarihli kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Kartal İkinci Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.07.2007 tarihli ve 2007/451 müteferrik sayılı kararının yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede;
 
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1-a maddesinde düzenlenen adli para cezasının infazının, 5275 sayılı Kanun’un 109. maddesine dayanılarak çıkarılan 20.03.2006 tarihli ve 2006/10218 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kabul edilerek 06.04.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün “Seçenekli yaptırımlarda uygulanacak rejim” başlıklı 51. maddesi 1. fıkra ve alt bentlerine göre yapılacağı, mahkemece para cezasının ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilerek, bu kararın derhal infaz edileceği ve bu cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanacağı, ancak anılan Tüzüğün 51/1-b maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısınca hapis cezasından çevrilen adli para cezasının otuz gün içinde ödenmesi için hükümlüye bir ödeme emri tebliğ edilmesi gerektiği, dosya kapsamına göre sanığa çıkarılan ödeme emri tebligatının sanığın adresten taşınmış olması sebebiyle iade edildiği ve tebliğ işleminin yerine getirilemediği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı’nın 08.10.2007 gün ve 50626 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.10.2007 gün ve 219662 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2006 tarih ve 2006/807-794 müteferrik sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat özeti:

• Zimmete geçirilen paranın tamamı soruşturma başlamadan önce ödendiğine göre cezadan 2/3 oranında indirim yapılması gerekir.
• Zimmet suçunun konusunu oluşturan paranın suç tarihindeki deperinin az olduğu gözetilerek cezadan indirim yapılması gerekir.

İçtihat Metni :

4389 sayılı Kanun’a muhalefetten sanık A… hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın hükümlülüğüne dair (Ankara İkinci Ağır Ceza Mahkemesi)’nden verilen 15.02.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından süresinde ve duruşmalı inceleme isteğinde bulunulan dava evrakı, Cumhuriyet Başsavcılığımın bozma isteyen 22.06.2007 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle, sanık hakkında tayin olunan cezanın miktar ve niteliği itibariyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına oybirliğiyle karar verildikten, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının düşüncesi alındıktan ve sanık müdafii Av. E…. savunmasını yaptıktan sonra dosyadaki kağıtlar okunarak gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Sanığın üzerine atılı suç için ilgili yasada öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırının on yılın üzerinde olduğu cihetle, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca duruşmaya gelmemiş olan sanık müdafiine duruşma gününün bildirilmesi ve gelmediği takdirde yeni bir müdafii atanması gerektiği gözetilmeden sanık müdafiinin yokluğunda hüküm tesisi suretiyle hakkının kısıtlanması,

2-Sanık zimmetine geçirdiği miktarın tamamını henüz banka müfettişi de olayla ilgili araştırmaya başlamadan önce 20.12.2001 tarihinde ödediği cihetle, ödemeyi soruşturma başlamadan önce gerçekleştirdiğinden hükmolunan cezasından 5411 sayılı Yasa’nın 160/4. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
 
3-Zimmet suçunun konusunu oluşturan 1.666.000.000 liranın suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne nazaran değerinin az olduğu gözetilerek cezasından 5411 sayılı Yasa’nın 160/son maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin nazara alınmaması,
 
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 06.02.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat Özeti:

• Sanık hakkında kardeşini yaralamaktan ceza tayini için aile nüfus kayıt tablosu incelenmelidir.
• 5237 Sayılı kanunun 53/1-C maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılma, koşullu salverilme tarihi ile sınırlandırılmalıdır. 
• 5271 sayılı kanunun 150. Maddesindeki zorunlu müdafi koşulu, üst sınırı beş yıl hapis olan eylemlerden alt sınırı beş yıl hapis olan eylemlere dönüştürüldüğünden sanığın yaşının küçük olduğuna, malul, sağır ve dilsiz olduğuna dair bir bilgi ve belge de bulunmadığına göre zorunlu müdafi şartı gerçekleşmemiştir.

İçtihat Metni :

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 150. maddesinde, gerek 5560 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile yapılan değişiklikten önce ve gerekse bu değişiklikten sonraki düzenlemede zorunlu müdafi tayini için mahkum olunan cezanın süresinin bir ön koşul olarak öngörülmediği, 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki ve sonraki düzenlemede zorunlu müdafi tayini için atılı suça yasa maddesinde öngörülen hapis cezasının üst ve alt sınırı itibarıyla bir kriter getirdiği, değişiklikten önceki düzenlemede üst sınırın 5 yıl olduğu, sonraki düzenlemede ise alt sınırın 5 yıl olduğu, somut dosyada sanığa atılı eylemlere denk gelen yasa maddesinde öngörülen hapis cezasının üst ve alt sınırı itibariyle belirtilen kritere uygun olmadığı, ayrıca dosyada sanığın 18 yaşından küçük olduğuna, kendisini savunmayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz olduğuna dair bir bilgi ve belge bulunmamasına göre tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;

Ancak,

1-Sanık hakkında kardeşi olduğu belirtilen Fatma’yı yaralamaktan dolayı ceza tayin edilmiş olmasına göre, aile kayıt tablosunun getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın 5237 sayılı Yasa’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet yahut kayyımlığa dair bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasının koşullu salıverilme tarihi ile sınırlandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Karar başlığına müşteki olarak Şemsettin kızı 1985 doğumlu Emine yerine Halef kızı 1936 doğumlu Emine’nin yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 23.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Özet içtihat: 5395 sayılı kanunun 5560 sayılı kanun ile değişik 24. maddesi gereği suça sürüklenen çocuklar hakkında da uzlaşma hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş ise de; suç tarihinde 11-15 yaş grubunda bulunan sanığa yüklenen silahla kasten yaralama suçunun 5271 sayılı kanunun 5560 sayılı kanun ile değişik 253/1-b bendi uyarınca uzlaşmaya tabi olmadığı gözetilmelidir.

İçtihat Metni:

Silahla kasten yaralama suçundan sanık Necmettin’in yapılan yargılaması sonucunda; kamu davasının düşürülmesine dair (Sivas İkinci Sulh Ceza Mahkemesi)’nden verilen 11.06.2007 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığı’nın 23.10.2007 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Suç tarihi ve hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 41. maddesi ile değişik 5395 sayılı Yasa’nın 24. maddesinde; Ceza Yargılaması Yasası’nın uzlaşmaya ilişkin hükümlerinin, suça sürüklenen çocuklar bakımından da uygulanacağını belirtmesi karşısında; suç tarihi itibariyle 11-15 yaş grubunda bulunan sanığa yüklenen silahla kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suçlardan olmadığı gibi, silahla kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı TCY’nin 86. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde yazılı suçu oluşturduğundan, 5271 sayılı CYY’nin 253. maddesinin 5560 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ile değişik birinci fıkrasının (b) bendinin (1) nolu alt bendi uyarınca, atılı suçtan sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uzlaşma nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat Özeti: 5271 sayili kanunun 150/3. maddesindeki değişiklik ile alt sınırı 5 yıl hapis cezasının altındaki suçların sanığına müdafi zorunluluğunun kaldırılmasına, usul hükümlerinin derhal uygulanmasına ve sanığın savunmasının 1412 sayılı kanun yürürlükteyken alınmasına ve yapılmış işlemlerin geçerli olmasına göre zorunlu müdafi koşulları ortadan kalkmıştır.

İçtihat Metni:

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; ayrıntıları Yargıtay CGK’nın 26.12.2006 tarih 2006/8-317 esas ve 2006/319 sayılı kararında belirttiği üzere 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesinde yapılan değişiklik ile daha önce üst sınırı 5 yıl olan hapis cezası gerektiren suçlarda sanıklar için zorunlu müdafi atanması öngörülmüş iken, yapılan değişiklik ile bu zorunluluk alt sınırı 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlarla sınırlandırılmış bulunmasına, yargılama yasalarının derhal uygulanması gerekmesine göre sanıkj hakkında zorunlu müdafi atanması koşulları artık ortadan kalkmıştır. Kaldı kij sanığın savunması 1412 sayılı CMUK’nın yürürlükte bulunduğu 13.05.2002 tarjihinde alınmış olup, 5320 sayılı Yasa’nın 4/2. maddesine göre de CMK’nın yürürlüğe girmesinden önce yapılmış işlemlerin hukuken geçerliliklerini devam ettireceklerinin de belirtilmesi karşısında tebliğnamenin bu yönde bozma isteyen görüşüne iştirak olunmamıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve takdire göre yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle hükmün (ONANMASINA), 23.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.