İçtihatlar » 5237

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2007/10866 E., 2008/1498 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 16:17:47 +0000

Yargıtay 3.Ceza Dairesi 2007/10866 E.,2008/1498 K.

İçtihat özeti: 5252 sayılı kanunun 9/3. maddesine göre, önceki yasa ile sonraki yasanın tüm hükümlerinin somut olaya uygulamasının ayrı ayrı yapılması ve oluşacak sonuca göre lehe yasanın belirlenmesi gerekir.

İçtihat Metni :

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.

Ancak;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddesine göre, önceki 765 sayılı TCK’nın bütün hükümleri ile sonraki 5237 sayılı Yasa’nın bütün hükümlerinin somut olaya uygulamasının ayrı ayrı yapılmasının gerekmesi karşısında, 5237 sayılı Yasa’nın 32. maddesi ve aynı Yasa’nın 57. maddesi uyarınca uygulanacak olan akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri hükümleri ile 765 sayılı Yasa’nın 46. maddesi hükümlerinin sonuçlarının hükmün gerekçesinde gösterilip sonucuna göre lehe yasa uygulamasının yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 05.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2006/12525 E., 2008/1462 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 16:12:23 +0000

Yargıtay 3.Ceza Dairesi 2006/12525 E.,2008/1462 K.

İçtihat Özeti: Mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eşini yaralamaktan dolayı 5237 sayılı yasa ‘nın 86/2, 86/3-a maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekir.

İçtihat Metni :

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Oluş, savunma, iddia, doktor raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eşini yaralamaktan dolayı 5237 sayılı Yasa’nın 86/2, 86/3-a maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan 86/1. maddesinin de tatbik edilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması;

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 05.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2008/1432 E., 2008/6838 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 15:54:09 +0000

Yargıtay 2.Ceza Dairesi 2008/1432 E., 2008/6838 K.

İçtihat Özeti: 5237 sayılı TCK’nun 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde, aynı yasanın 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği, çevrilen para cezasının miktarının da temyiz kabiliyetini ortadan kaldıramayacağı gözetilmelidir.

İçtihat Metni :

Kasten yaralama suçundan sanık E…’un yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesi)’nden verilen 25.04.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay CBaşsavcılığı’nın 06.02.2008 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan sonuç olarak adli para cezası verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi durumunda aynı Kanun’un 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın para cezasına çevrilemeyeceği, çevrilen para cezasının miktarı da hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı cihetle, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde, aynı Kanun’un 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün İstem gibi (ONANMASINA)/ 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2007/6042 E., 2008/1638 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 15:48:50 +0000

Yargıtay 1.Ceza Dairesi 2007/6042 E., 2008/1638 K.

İçtihat Özeti:

Mağdurun kardeşi olan maktul ile birlikte küfür edip saldırması üzerine sanığın tabancasındaki mermiler bitene kadar ateş ettiği, mağdurun ikisi göğüs bölgesinde olmak üzere üç yerinden yaralandığı ve hayati tehlike geçirdiği anlaşıldığına göre, adam öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmalıdır.
Mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ağır düzeyde olmaması karşısında makul oranda indirim yapılması gerekir.

İçtihat Metni :

A.C..’ı kasten öldürmekten, A.Cm’i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık H.S’in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin (Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesi)’nden verilen 16.11.2006 gün ve 77/408 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savası, sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname İle Dairemize gönderilmekle, sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın adam öldürme ve silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde adam öldürme suçunun niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede TCK’nın 25,27/2. maddelerinin şartlarının varlığına yönelen müdahiller vekilinin bîr sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca belli haklan kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla Salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK’nın 322. maddesi gereğince DÜZELTİLEN, adam Öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanığın mağdur A….’e yönelik eyleminde; oluş ve kabule göre; alkollü olan maktulün küfür etmesi üzerine başlayan tartışma ve kavgada mağdurun önce kardeşi olan maktule engel olmaya çalıştığı, ancak sonra maktul ile birlikte sanığa küfür edip saldırdıkları, sanığın ruhsatlı tabancasıyla mağdur ve maktule, şarjördeki mermiler bitene kadar ateş ettiği, mağduru ikisi göğüs bölgesinden biri bacak bölgesi olmak üzere üç yerinden pnömotraksa neden olacak ve hayati tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı olayda;

a)Sanığın kastının adam öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeyerek adam öldürmeye teşebbüs suçu yerine yaralamadan hüküm kurulması,

b)Mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ağır düzeyde olmaması karşısında, TCK’nın 29. maddesi ile 3/4 oranında indirim yerine makul oranda yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c)Kabule göre;

I-Temel cezanın TCK’nın 86/1. maddesi ile belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK’nın 86/3-e maddesiyle bu miktar üzerinden artırım yapılarak daha sonra TCK’nın 87/1-3. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde 86/3-e delaletiyle 87/1-3. maddesine göre doğrudan 6 yıl hapse hükmolunması,

II-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ağsından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla Salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,

III- Kemik kırığından ibaret yaralanma nedeniyle, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK’nın 87/3. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, C.Savcısının, müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine 05.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2008/17 E., 2008/1718 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 11:21:46 +0000

Yargıtay 10.Ceza Dairesi 2008/17 E.,2008/1718 K.

İçtihat Özeti: Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı yasa’nın 5560 sayılı yasa ile değişik 191. maddesi uyarınca; uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında, sanık, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmamış ise sadece denetimli serbestlik tedbirine, kullanmış ise tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.
İçtihat Metni :

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık D……’ın 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 31/3, 62 ve 50-3. maddeleri uyarınca 4.000.- YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin (İzmir 8. Çocuk Mahkemesi) nce 10.07.2007 tarihinde 2007/432 esas ve 2007/302 karar sayı ile verilen hükmüne karşı Yüksek Adalet Bakanlığının Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19.11.2007 gün ve 58706 sayılı kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2007 gün ve 2007/261564 sayılı tebliğnamesi ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya ve ekleri incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebi ve tebliğnamede, “Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak olarak kabul edilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesine göre, sanık hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilmesi gerektiği, ancak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması halinde cezanın infaz edilmesi gerekeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek, anılan hükmün bozulması istenmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191. maddesi uyarınca, uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında, mahkemece, aynı maddenin (2) veya (6). fıkralarındaki olasılıklardan hangisi tercih edilirse edilsin, sanık, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmamış ise sadece denetimli serbestlik tedbirine, bu maddeleri kullanmış ise tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine hükmedilmesinde zorunluluk bulunduğu, anılan tedbirlerin uygulanması yönünden mahkemeye takdir hakkı tanınmadığı gözetilmeksizin; sanığın, hapis cezası ve tedavi yerine para cezası verilmesi yönündeki isteği “tedbiri kabul etmediği” biçiminde yanlış yorumlanarak doğrudan ceza tayin edilmesi ve buna rağmen denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamedeki düşünce bu değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; İzmir Sekizinci Çocuk Mahkemesince 10.07.2007 tarihinde 2007/432 esas ve 2007/302 karar sayı ile verilen hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince (BOZULMASINA); aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

“Sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu, ancak uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı konusunda delil olmadığı anlaşıldığından;

1-5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

2-Sanığın, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranıp davranmaması durumuna göre, aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca gerekli hükmün mahkemesince verilmesine,”

Dosyanın adı geçen mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 04.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/1174 E., 2008/1391 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 11:15:02 +0000

Yargıtay 9.Ceza Dairesi 2008/1174 E.,2008/1391 K.

İçtihat Özeti: 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup, bu maddenin uygulanmamış olması kazanılmış hak oluşturmaz. Adıgeçen maddenin uygulanması hakkında her zaman bir karar verilmesi mümkündür.

İçtihat Metni :

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün mahkemece de kabul edilen silahlı çatışmalara katılması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 125. maddesine uyduğu gözetilmeden önceki hükümde aynı Yasa’nın 168/2. maddesi ile kurulan hükmün kesinleşmiş olması ve lehe yasa değerlendirilmesinin de 5237 sayılı TCK’nın 302 ve 220. maddeleri gözetilerek uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve anılan Kanun’un 221/4. maddesinin de 62. maddeden önce uygulanmış olması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi, örgüt mensubu olan hükümlü hakkında tayin olunan hapis cezasının infazı sırasında ve infazından sonra uygulanmak üzere denetimli serbestlik uygulamasını getirmiş ve ayrıca infaz rejiminin de buna göre belirlenmesini öngörmüştür. Maddenin kapsam ve amacından da anlaşılacağı üzere, bu hususlar ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun gerekse Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek, silahlı örgüt mensubu olmak suçundan mahkum olan hükümlü hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, incelenen dosya kapsamına göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 10.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2007/11112 E., 2008/763 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 11:11:04 +0000

Yargıtay 9.Ceza Dairesi 2007/11112 E.,2008/763 K.

İçtihat Özeti: Cumhuriyet Savcısı hapis cezasından çevrilen adli para cezasının otuz gün içinde ödenmesi için hükümlüye bir ödeme emri tebliğ eder. Para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen çektirilmesine karar verilerek, bu karar derhal infaz edilir. Bu cezanın infazında da koşullu salıverilme hükümleri uygulanır.

İçtihat Metni :

Mala zarar vermek suçundan sanık T….’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 52. maddeleri gereğince 2.400,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, (Kartal Üçüncü Asliye Ceza Mah-kemesi)’nin 08.06.2006 tarihli ve 2005/704 esas, 2006/443 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlüye yapılan adli para cezası ödeme emrinin tebliğine rağmen, para cezasının ödenmediğinden bahisle Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan hapis cezasına çevrilme talebinin reddine ilişkin, aynı mahkemenin 03.11.2006 tarihli ve 2006/85 müteferrik sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/6 ve 50/4. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası olarak infazına dair, (Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)’nin 21.11.2006 tarihli ve 2006/807-794 müteferrik sayılı kararı ile ilgili olarak;

Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2006 tarihli kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Kartal İkinci Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.07.2007 tarihli ve 2007/451 müteferrik sayılı kararının yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1-a maddesinde düzenlenen adli para cezasının infazının, 5275 sayılı Kanun’un 109. maddesine dayanılarak çıkarılan 20.03.2006 tarihli ve 2006/10218 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kabul edilerek 06.04.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün “Seçenekli yaptırımlarda uygulanacak rejim” başlıklı 51. maddesi 1. fıkra ve alt bentlerine göre yapılacağı, mahkemece para cezasının ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilerek, bu kararın derhal infaz edileceği ve bu cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanacağı, ancak anılan Tüzüğün 51/1-b maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısınca hapis cezasından çevrilen adli para cezasının otuz gün içinde ödenmesi için hükümlüye bir ödeme emri tebliğ edilmesi gerektiği, dosya kapsamına göre sanığa çıkarılan ödeme emri tebligatının sanığın adresten taşınmış olması sebebiyle iade edildiği ve tebliğ işleminin yerine getirilemediği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı’nın 08.10.2007 gün ve 50626 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 31.10.2007 gün ve 219662 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2006 tarih ve 2006/807-794 müteferrik sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2007/14823 E., 2008/643 K.

admin — Fri, 14 Nov 2008 18:55:28 +0000

Yargıtay 7.Ceza Dairesi 2007/14823 E.,2008/643 K.

İçtihat özeti:

Temel ceza alt ve üst sınır arasında tayin edilirken fiilden kaynaklanan sebeplere dayanılması gerekir.
Kazanç müsaderesine karar verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilmemesi gerekir.

İçtihat Metni :

5411 sayılı Kanun’a muhalefetten sanık F hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye dair (Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2007 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama isteyen 18.10.2007 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine; ancak,

1- Suç ve karar tarihinde yürürlülükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesinde “Hakim somut olayda, suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksirine dayalı kusurunun ağırlığını, failin güttüğü amaç ve saiki gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı “belirler” şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, temel ceza alt ve üst sınır arasında tayin edilirken fiilden kaynaklanan sebeplere dayanılması gerekirken, mağduru banka olan zimmet suçundan ceza tayininde, “paranın hesap sahipleri açısından emeklilik de dahil olmak üzere birtakım güvenceler bahşettiği ve sanığın eylemi ile bunların yok edildiğinden” ve “başka kişilere haksız kazanç sağlaması ve özel hayatına ilişkin hususlar” gibi şahsa bağlı ve ceza tayininde yasal olarak nazara alınamayacak nedenlerle üst sınıra yaklaşılarak teşdiden ceza tayini aynı gerekçelerin teselsülden dolayı cezalarda artırım yapılırken de kullanılması ve ayrıca gün para cezasına uygulanacak para miktarının belirlenmesinde sanığın ekonomik durumunun gözetilmesi yerine suça konu haksız menfaat tutarı ve sanığın mal varlığına bu paranın girmiş olması, sarf ve istihlak şeklinin esas alınması,

2- 5237 sayılı Kanun’un 55. maddesinde “Suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların müsaderesine karar verilir. Bu fıkra hükmüne göre müsadere kararı verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir” şeklindeki düzenleme dikkate alınmadan ve suçun mağduru olan ve zararının re’sen tazminine karar verilen bankanın sanıktan alacağını tahsilini engelleyecek şekilde sanığın suç konusu para ile satın aldığı arabasının zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün (BOZULMASINA), 31.01.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2007/14274 E., 2008/56 K.

admin — Fri, 14 Nov 2008 18:48:18 +0000

Yargıtay 5.Ceza Dairesi 2007/14274 E.,2008/56 K.

İçtihat Özeti: Sanığın satışa sunduğu ileri sürülen CD’lerde şiddet kullanılarak, hayvanlarla ve doğal olmayan yollardan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntülerin yer aldığının bildirilmesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı tck’nın 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturabileceği ve yargılama yapma görevinin asliye ceza mahkemesi’ne ait olduğu gözetilmelidir.

İçtihat Metni:

Müstehcenlik suçundan sanık Z…’nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair (Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesi)’nden verilen 01.06.2006 gün ve 2005/1294 Esas, 2006/475 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılıgı’ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bilirkişi raporunda sanığın satışa sunduğu ileri sürülen CD’lerde şiddet kullanılarak, hayvanlarla ve doğal olmayan yollardan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntülerin yer aldığının bildirilmesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının belirlenmesi görevinin Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait olduğu nazara alınarak 5235 sayılı Yasa’nın 11, geçici 1. ve CMK’nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2006/7621 E., 2008/1913 K.

admin — Fri, 14 Nov 2008 17:04:09 +0000

Yargıtay 4.Ceza Dairesi 2006/7621 E.,2008/1913 K.

Suç: Standartlara aykırı akaryakıt satmak.

İçtihat Özeti: Sanığın TSE standardına aykırı motorini satışa sunması eyleminin 765 sayılı yasa’nın 363/1. maddesine uyacağı ve anılan hükmün karşılığının 5237 sayılı yasa’nın 158/1-h maddesinde düzenlendiği gözetilmelidir.

İçtihat Metni :

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, TSE standardına aykırı nitelikte motorini satışa sunması biçimindeki eyleminin 765 sayılı TCY’nin 363/1. maddesine uyacağı ve anılan hükmün karşılığının 5237 sayılı TCY’nin 158/1-h maddesinde düzenlendiği gözetilmeksizin, karşılığı bulunmadığı gerekçesiyle 1705 sayılı Yasa’nın 6. maddesi ile hüküm kurulması,

2)Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Yasa’nın 562/1. maddesi ile CYY’nin 231/5. maddesinde hükmolunan ceza miktarına ilişkin sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık Mehmet müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden teblignamedeki onama düşüncesinin reddiyle (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 1412 sayılı CYY’nin 326/son maddesinin gözetilmesine 27.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları: