İçtihat Özeti: Özel parselasyon sırasında parseller arasında yol olarak bırakılan bölümlerin tapudan terkin edilmesi gerekir.

İçtihat Metni :

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş İse de, dava değeri 11.830,00 YTL’yi aşmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili İstemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Maliklerce dava konusu taşınmaz önce 5 ayrı parsele ayrılmış ve parseller arasında davaya konu yollar da bırakılmış olup, daha sonra bu 5 parsel müteaddit küçük parsellere ayrılarak tapuda kayıt oluşturulmuştur. Bu özel parselasyon sırasında parseller arasında yol olarak bırakılan bölümlerin tapudan terkin edilmesi gerekirken, davacıdan Önceki paydaş adına tapuya tescil edilmiş olup, söz konusu yol olarak bırakılan yerin paydaşı tarafından daha sonra davacıya devredilmiş ve bu dava açılmıştır.

Davaya konu olarak ayrılan ve de tescil edilen bu bölümün tapu kaydının davacı üzerinde bırakılması sonuca etkili değildir. Zira, maliklerince yaptırılan özel parselasyon sırasında bu bölüm kamu hizmeti İçin yol olarak ayrılmıştır.

Öyleyse; Kamulaştırma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca yol olarak ayrılan bu bölüm için de mülkiyet iddiasında bulunulamayacağı ve maliklerince bedeli de istenemeyeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabul kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Sonuç: Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İçtihat Özeti: Mal sahipleri yönünden Kamulaştırma kanunundan doğan hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi tebligat ile başlar.

İçtihat Metni :

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece süresi içinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Yasası’nın 25. maddesi uyarınca, bu yasadan doğan hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahipleri İçin 13. madde uyarınca tebligatla başlar.

Dava konusu taşınmazlardan, 2080 parselin maliki muris M…..’a yapılan tebligat, adı geçen ölü olduğundan iade edilmiştir. Mirasçı davacıların adresleri araştırılıp tebligat yapılmadığından, bu parsel yönünden geçerli tebligat yoktur.

2018 parselde ise; davacılar paydaş olup, adlarına çıkartılan kamulaştırma tebligatları Kerim’e yapılmıştır. Mahkemece yaptırılan zabıta araştırmasına göre adı geçen şahıs ile davacıların aynı çatı altında oturmadıkları anlaşıldığından, bu parsel yönünden de yapılan tebligatlar geçersizdir.
 

Diğer taraftan, davalı idare tarafından yapılan kamulaştırma sonucu, Kamulaştırma Yasası’nın 17. maddesi uyarınca açılan tescil davasında yapılan tebligatlar İle verilen kararın davacılara tebliğ edilmesi de kamulaştırma işleminin tebliği mahiyetinde sayılamaz. Bu nedenle, davanın süresinde açıldığının kabulü ile işin esasına girilip hüküm kurulması gerekirken, yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.