İçtihatlar » Yargıtay 2.Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2004/3807 E., 2004/4741 K.

admin — Tue, 25 Nov 2008 16:21:28 +0000

T.C. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi,

Tarih: 14.4.2004, Esas no:2004/3807, Karar no:2004/4741

İçtihat konusu: Anlaşmalı Boşanma Davasında Hakimin Protokol ile Bağlı Olması

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Davacının ( koca ) temyizi üzerinden harç alınmadığı gibi temyiz defterine kaydı da bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalının ( kadın ) temyizine gelince;

a-Eşler anlaşma protokolünü mahkemeye ibraz ederek bu protokol uyarınca boşanmaya karar verilmesini istemişlerdir. Hakim protokola müdahale etmemiştir. ( TMK.166/3 md ) Gerçekleşen bu durum karşısında velayetlerin babaya verilmesi gerekirken protokol dışına çıkılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

b-Davalı kadının yoksulluk nafakası isteği bulunmamaktadır. İstek olmaksızın kadın yararına yoksulluk nafakası verilmekle kadın yararına yoksulluk nafakası yönünden hak doğmuştur. Ancak davalı kadın temyiz dilekçesinde nafakayı temyiz ettiğine göre kendi lehine doğan bu haktan feragat etmiştir. Yoksulluk nafakası yönünden de feragat sebebiyle gerekli kararın verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyize konu kararın 2/a-b benttinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ise 1.bentteki nedenlerle incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, 14.04.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2008/954 E., 2008/7059 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 15:59:09 +0000

Yargıtay 2.Ceza Dairesi 2008/954 E., 2008/7059 K.

İçtihat Özeti:

Sanığın evlatlıktan yasal olarak çıkarıldıktan sonra şikayetçinin iradesine aykırı olarak evinde kalmayı sürdürmesi atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturur.
Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya karar verilmemesi, belirtilen hak yoksunluklarının mahkumiyetin doğal sonucu olmaları nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

İçtihat Metni :

Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan sanık E….’in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Devrekani Asliye Ceza Mahkemesi)’nden verilen 19.04.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay CBaşsavcılığı’nin 09.01.2008 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi, belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasıyla mahkumiyetin doğal sonucu olmaları nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamış, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki anlatımı ile dosya içinde bulunan hırsızlık suçuyla ilgili mahkumiyet kararından evlatlıktan yasal olarak çıkarıldığı ve bundan sonra şikayetçinin iradesine aykırı olarak sanığın evde kalmayı sürdürerek atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işlediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2008/1432 E., 2008/6838 K.

admin — Sat, 15 Nov 2008 15:54:09 +0000

Yargıtay 2.Ceza Dairesi 2008/1432 E., 2008/6838 K.

İçtihat Özeti: 5237 sayılı TCK’nun 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde, aynı yasanın 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği, çevrilen para cezasının miktarının da temyiz kabiliyetini ortadan kaldıramayacağı gözetilmelidir.

İçtihat Metni :

Kasten yaralama suçundan sanık E…’un yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesi)’nden verilen 25.04.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay CBaşsavcılığı’nın 06.02.2008 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan sonuç olarak adli para cezası verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi durumunda aynı Kanun’un 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın para cezasına çevrilemeyeceği, çevrilen para cezasının miktarı da hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı cihetle, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde, aynı Kanun’un 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün İstem gibi (ONANMASINA)/ 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2007/17868 E., 2008/2857 K.

admin — Tue, 11 Nov 2008 23:52:17 +0000

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2007/17868 E., 2008/2857 K.

İçtihat Özeti: Sanığın trafik kontrolü sırasında belirlenen alkol oranının bilimsel verilere göre güvenli araç kullanma yeteneğini ortadan kaldırıp kaldırmayacağına ilişkin adli tıp kurumu’ndan görüş alınıp, anılan suçun soyut tehlike suçu olduğu da gözetilerek sonuca göre karar verilmelidir.

İçtihat Metni :

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık S……’in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Bartın Sulh Ceza Mahkemesi) nden verilen 27.03.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C. Başsavcılığının 23.11.2007 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa, dosya içindeki bilgi ve belgeler ile suç tutanağına göre, genel trafik kontrolü sırasında 205 promil alkollü olduğu saptanan sanığın, olay sırasında emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olduğuna ilişkin dışa yansıyan herhangi bir davranışının belirlenmemesi ve sanığın da sorgusunda alkollü şekilde araç kullanırken görevli trafik ekibi tarafından aracının durdurularak işlem yapıldığını savunması karşısında; belirlenen alkol oranının bilimsel verilere göre, güvenli bir şekilde araç kullanma yeteneğini kesin olarak ortadan kaldırıp kaldırmayacağı konusunda Adli Tıp Kurumu’ndan görüş alındıktan sonra, tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçun oluşup oluşmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu ve ayrıca 5237 sayılı TCY’nin 179/3. maddesinde yazılı suçun “soyut tehlike” suçu olduğu, bu nedenle alkolün etkisiyle güvenli bir biçimde araç kullanamayacak durumda olan bir kimsenin, trafikte araç kullanması ile sırf hareket suçu olan bu suçun oluşacağı gözetilmeden sanığa atılı suçun somut tehlike suçu olduğu ve somut tehlikenin oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

2-Sanığın nüfus kaydına uygun adli sicil kaydı getirtilmeden yanlış doğum tarihi bulunan sabıka kaydına dayanarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 19.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2007/16693 E., 2008/1917 K.

admin — Tue, 11 Nov 2008 23:48:34 +0000

Yargıtay 2.Ceza Dairesi 2007/16693 E.,2008/1917 K.

Özet içtihat: 5395 sayılı kanunun 5560 sayılı kanun ile değişik 24. maddesi gereği suça sürüklenen çocuklar hakkında da uzlaşma hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş ise de; suç tarihinde 11-15 yaş grubunda bulunan sanığa yüklenen silahla kasten yaralama suçunun 5271 sayılı kanunun 5560 sayılı kanun ile değişik 253/1-b bendi uyarınca uzlaşmaya tabi olmadığı gözetilmelidir.

İçtihat Metni:

Silahla kasten yaralama suçundan sanık Necmettin’in yapılan yargılaması sonucunda; kamu davasının düşürülmesine dair (Sivas İkinci Sulh Ceza Mahkemesi)’nden verilen 11.06.2007 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığı’nın 23.10.2007 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Suç tarihi ve hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 41. maddesi ile değişik 5395 sayılı Yasa’nın 24. maddesinde; Ceza Yargılaması Yasası’nın uzlaşmaya ilişkin hükümlerinin, suça sürüklenen çocuklar bakımından da uygulanacağını belirtmesi karşısında; suç tarihi itibariyle 11-15 yaş grubunda bulunan sanığa yüklenen silahla kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suçlardan olmadığı gibi, silahla kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı TCY’nin 86. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde yazılı suçu oluşturduğundan, 5271 sayılı CYY’nin 253. maddesinin 5560 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ile değişik birinci fıkrasının (b) bendinin (1) nolu alt bendi uyarınca, atılı suçtan sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uzlaşma nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

Yargıtay 2.Ceza Dairesi 2007/13957 E., 2008/1503 K.

admin — Tue, 11 Nov 2008 22:24:23 +0000

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2007/13957 E.,2008/1503 K.

İçtihat özeti: Aynı evde ayrı odalarda oturan kardeşlerin birbirlerinin odalarına girmelerine izinlerinin olmadığı konusunda önceden bir açıklamaları bulunmadığına göre, sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozma suçu oluşmaz.

İçtihat Metni :

Geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık Ertan’ın yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Havsa Asliye Ceza Mahkemesi)’nden verilen 31.03.2006 tarihli hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcı|ığı’nın 27.07.2007 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan incelerrje sonunda gereği düşünüldü.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre katılan ile sanık kardeş olup, aynı evde ayrı ayrı odalarda oturmaktadırlar. Olay gecesi sanık katılardın kullandığı odaya girmiştir. Sanık ile katılanın ayrı ayrı kullandıkları odalarla, birinin diğerinin odasına girmeyeceği konusunda açıkça iznin bulunmadığı belirtilmediği sürece, yaşamın doğal akışına göre birbirlerinin odalarına girmelerinde rızanın var sayılması gerekir. Katılanın, sanığa odasına girmemesi konusunda rızasının bulunmadığını önceden açıkladığına ilişkin bir iddiası ve bu yönde bir kanıt bulunmaması karşısında, sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa’da Cumhuriyet Savcısının hükümlüye ödeme emri tebliği üzerine belli süre içerisinde ödenmeyen para cezalarjna gecikme zammı uygulanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından, 647 sayılı Yasa’nın 5/5. maddesi uyarınca gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları: