DAVA : Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

KARAR : TTK’ nun 688/2. maddesi gereğince bir senedin bono sayılabilmesi için illetten mücerret kayıtsız ve şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadini taşıması gerekir. Somut olayda gözlendiği gibi takip dayanağı senedin elektrik, su, aidat, yakıt borcu ve evde yapılacak hasar bedeli olarak depozitonun karşılığı için verildiği tarafların kabulündedir. Bu haliyle senedin tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamaya muhtaç olmakla merciin şikayetin kabulüyle takibin iptaline karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mercii kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca ( BOZULMASINA ), 13.10.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2007/9059 E., 2007/10473 K.
• Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2007/9430 E., 2008/544 K.
• Bonoya Dayalı Olarak; Borçlunun İkametgahında, Bonoda Yazılı Yetkili Yerde, Bonoda Yazılı Ödeme Yerinde veya Yazılmamışsa Düzenlendiği Yerde Takip Yapılabilir
• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 1995/10722 E., 1995/10480 K.
• Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 1984/4029 E., 1984/4214 K.

İçtihat özeti: İlama Aykırı Faiz İstenmesi Halinde Şikayet Herhangi Bir Süreye Tabi Değildir.

DAVA : Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Alacaklı tarafından borçlu hakkında ilamların icrası yoluyla icra takibinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Borçlu icra mahkemesine başvurusu; alacaklı tarafın ilama aykırı şekilde faiz istediğinden bahisle fazla istenen faizin miktarının iptaline ilişkindir. İlama aykırı şekilde faiz istenmesi halinde buna ilişkin şikayet İİK’in 16/2 maddesi uyarınca herhangi bir süreye tabi bulunmadığından mahkemece şikayetin esastan incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin süre bakımından reddi isabetsizdir.
SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’un 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Islah Dilekçesi Verilerek Dava Dilekçesindeki Faiz Başlangıç Tarihi Değiştirilemez
• Davayı kazanan İlam aslının alınması için bakiye harçtan sorumlu tutulamaz
• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2007/19-50 E., 2007/50 K.
• Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2002/2522 E., 2002/2896 K.
• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 1997/15-461 E., 1997/729 K.

İÇTİHAT ÖZETİ : Ara kararı ilam niteliğinde olmadığından harcı ödenmek suretiyle genel haciz yoluyla takip yapılması borçluya 49 örnek ödeme emri tebliği gerekir.
DAVA: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki B. vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye 29.6.1995 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR: Alacaklı vekili Bakırköy 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 9.2.1995 tarih, 1994/702 esas sayılı ara kararı ile tayin edilen tedbir nafakasının tahsili için İcra Müdürlüğü`ne başvurmuş ve borçluya muhtıra gönderilmesini istemiştir ve İcra Müdürlüğü`nce talep gibi işlem yapılmıştır. Ara kararı ilam niteliğinde olmadığından harcı ödenmek suretiyle genel haciz yoluyla takip yapılması borçluya 49 örnek ödeme emri tebliği gerekir. Usulüne uygun bir takip yoktur. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilerek muhtıranın iptaline karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsizdir.
SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile merci kararının yukarda yazılı nedenle İİK.’nun 366. ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11.7.1995 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2002/12035 E., 2002/13312 K.
• Bonoya Dayalı Olarak; Borçlunun İkametgahında, Bonoda Yazılı Yetkili Yerde, Bonoda Yazılı Ödeme Yerinde veya Yazılmamışsa Düzenlendiği Yerde Takip Yapılabilir
• Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2004/17134 E, 2005/4343 K.
• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2003/16106 E., 2003/19889 K.
• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 1997/15-461 E., 1997/729 K.

İÇTİHAT ÖZETİ : Görülmekte olan boşanma davasının devamı sırasında ara kararı ile takdir edilen ve tedbir niteliğindeki nafakaya ara kararının verildiği tarihten itibaren yasal faiz istenebilir.

DAVA : Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

KARAR : Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan boşanma davasının devamı sırasında ara kararı ile takdir edilen ve tedbir niteliğindeki nafakaya ara kararının verildiği tarihten itibaren yasal faiz istenebilir. Bu durumda alacaklının 26.10.2001 tarihinden itibaren faiz istemesinde yasaya aykırılık yoktur. Ayrıca, ara kararında ( aylık 350.000.000 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren ) ve ( davacıdan alınarak davalıya ödenmesine ) hükmedildiği için tedbir nafakasının tamamının Saadet Ö. tarafından takibe konulması da anılan kararın gereğidir. O halde mercice aynen uyulması gereken karar içeriği göz ardı edilerek itirazın tümden kaldırılması yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca ( BOZULMASINA ), 20.6.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 1995/10722 E., 1995/10480 K.
• Islah Dilekçesi Verilerek Dava Dilekçesindeki Faiz Başlangıç Tarihi Değiştirilemez
• Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2004/17134 E, 2005/4343 K.
• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2007/19-50 E., 2007/50 K.
• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2005/20774 E., 2005/24209 K.

 
YARGITAY İLAMI

Mahkemesi : Ü İcra Tetkik Mercii Hakimliği
Tarihi : 6.3.2003
No : 839-263
Davacı(3.Kişi) : Mustafa
Davalılar(Alacaklı): 1-A A.Ş.
(Borçlu): 2-Mehmet
Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, merciice ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR :
Dava konusu haciz, 30.11.2001 tarihinde davacı 3.kişinin birlikte oturduğu eşi Semiha huzurunda yapılmıştır. Hayatın olağan akışı içinde, davacının haczi aynı tarihte öğrendiğinin kabulü gerekir. İİK.’nun 97/9. maddesi uyarınca istihkak davası haczin öğrenildiği tarihten itibaren yedi gün içinde açılmalıdır. Aksi takdirde 3.kişi aynı takipte bu iddiayı ileri sürmek hakkını kaybeder. Buradaki süre hak düşürücü süre niteliğinde olup, kamu düzenini ilgilendirdiğinden merci hakimi davanın süresinde açılıp açılmadığını kendiliğinden gözetmek durumundadır.
Somut olayda dava 7 günlük sürede açılmadığından davanın süre yönünden reddi gerekirken, davanın esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Yargıtay 21. Hukuk Dairesi 2002/9084 E., 2002/10695 K.
• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 1997/15-461 E., 1997/729 K.
• Yargıtay 21. Hukuk Dairesi 2000/3575 E., 2000/3801 K.
• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 1995/10722 E., 1995/10480 K.
• Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 1993/5359 E., 1994/2746 K.

İÇTİHAT ÖZETİ: Şikayet konusu yapılan takip dayanağı 17.03.2006 tanzim ve 16.05.2006 vade tarihli, 19.200.YTL. bedelli bonoda keşidecinin borçlu Tamer D., lehdarın ise Ahmet A. olduğu ve senet arkasında lehtarın beyaz cirosunun mevcut olduğu görülmektedir. Bu durumda, alacaklı beyaz ciro ile senetteki hakkı eline geçirdiğinden yetkili hamil olarak takip yapmasında yasaya uymayan bir yön yoktur. O halde mahkemece şikayetin reddi gerekir.

İçtihat Metni:

Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
TTK. nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 598. maddesi gereğince bonoyu elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır. Somut olayda, şikayet konusu yapılan takip dayanağı 17.03.2006 tanzim ve 16.05.2006 vade tarihli, 19.200.YTL. bedelli bonoda keşidecinin borçlu Tamer D., lehdarın ise Ahmet A. olduğu ve senet arkasında lehtarın beyaz cirosunun mevcut olduğu görülmektedir.
Bu durumda, alacaklı T.T.K.’nun 595/2.maddesi koşullarında beyaz ciro ile senetteki hakkı eline geçirdiğinden yetkili hamil olarak takip yapmasında yasaya uymayan bir yön yoktur. O halde Mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2003/16106 E., 2003/19889 K.
• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 1997/12342 E., 1997/12425 K.
• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 1997/15-461 E., 1997/729 K.
• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 1987/12-606 E., 1998/257 K.
• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2005/20774 E., 2005/24209 K.

İÇTİHAT ÖZETİ : Geriye ciro yoluyla çeki devralan ciranta, çeki devretmeden önceki durumuna döner. Çeki ciro etmeden önce kimlere başvurma hakkı varsa ancak o şahıslara karşı takip yapma imkanına kavuşur. Somut olayda çekin lehtarı, geriye ciro ile çeki devraldığı kişiye karşı takip yapmıştır. Bu durumda borçlunun itirazının kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekir.

DAVA : Mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13.04.2006 tarih, 4990/7810 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1 ) Borçlulardan S. Gıda Maddeleri Ticaret Limited Şirketi vekilinin karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK’nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiçbirine de uymadığından İİK’ nun 366. ve HUMK’nun 442. maddeleri uyarınca ( REODİNE ), takdiren 150.- YTL para cezası karar düzeltme isteyen borçlu S. Gıda Mad. Tİc. Ltd. Şti. vekilinden alınarak Hazine’ye gelir yazılmasına, 25.10- YTL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

2 ) Borçlu M. vekilinin karar düzeltme istemine gelince;

Takip dayanağı çekteki ciro sıralamasının incelenmesinde, çekin lehdar Ş’nin cirosu ile M’ye, onun cirosu ile de tekrar takip yapan lehdar Ş’ye geçtiği ve sonrasında adı geçen tarafından takibe konulduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan ciro sıralamasına göre borçlu M’ye karşı müracaat sorumlusu durumunda olan alacaklının çeki geriye ciro yoluyla eline geçirmesi ve başkalarına ciro etmesi mümkün ise de, bu şekilde ciro yolu ile çeki devraldıktan sonra kendisinin sorumlu olduğu kimseye müracaat borçlusu olarak başvurması mümkün değildir.

Zira, geriye ciro yoluyla çeki devralan ciranta, çeki devretmeden önceki durumuna döner ve bu şekilde kimlere başvurma hakkı varsa ancak onlara karşı takip yapma imkanına kavuşur. O halde, mahkemece borçlu M’nin itirazının kabulü ve hakkındaki takibin iptali yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından M. vekilinin karar düzeltme istemini kabulü yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Borçlu M. vekilinin karar düzeltme isteminin reddine, dairemizin 13.04.2006 tarih ve 2006/4990-7810 sayılı onama ilamının bu borçlu yönünden kaldırılmasına ve kararın adı geçene hasren İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca ( BOZULMASINA ), 11.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 1992/11-217 E., 1992/333 K.
• Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 1984/4029 E., 1984/4214 K.

İÇTİHAT ÖZETİ : Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğinin isbat külfeti TTK. 690. maddesi göndermesi ile bonolarda da uygulanması gerekli 598. maddesi hükmüne göre senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağından ve ciro silsilesi için de imzası olan kişi yetkili hamil olup geriye dönüş cirosuna gerek olmadığı nazara alınmaksızın İİK. 170/a maddesine atıf yapılarak yazılı şekilde takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

DAVA: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 27.10.1997 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR: Takip konusu bono incelendiğinde; Takip alacaklısı senet lehtarı teminat cirosu ile bankaya ciro ettiği senedi, geri alarak … Plastik Kapı Pencere Sist. A.Ş. ciro etmiştir.

Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğinin isbat külfeti TTK. 690. maddesi göndermesi ile bonolarda da uygulanması gerekli 598. maddesi hükmüne göre senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağından ve ciro silsilesi için de imzası olan kişi yetkili hamil olup geriye dönüş cirosuna gerek olmadığı nazara alınmaksızın İİK. 170/a maddesine atıf yapılarak yazılı şekilde takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir. Mercice itiraz nedenleri incelenerek hasıl olacak sonuca göre karar vermesi gerekeceğinden merci kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile merci kararının yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Yargı Kararları:

• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2007/9059 E., 2007/10473 K.
• Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 1989/2737 E., 1990/3240 K.
• Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2003/16106 E., 2003/19889 K.
• Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 1984/4029 E., 1984/4214 K.
• Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 2007/7821 E., 2008/1622 K.